2005/Jul/22

ห่างหายจากฟิคยาวไปนานมาก ๆ เนื่องจากติดภารกิจในการอ่าน เดอะ ลอร์ด ออฟ เดอะ ริง ซึ่งกำลังติดอย่างงอมแงม และรู้สึกว่ายิ่งแต่งยิ่งน้ำเน่า แต่เอาเถอะ ความน้ำเน่ามันอยู่ในสายเลือดไปซะแล้ว ไปอ่านกันนะ แต่ถ้าไม่ชอบอ่าน ก็ผ่านไปเลยจ้า


ตอนที่ 10 พบเพื่อนเก่า

เช้าตรู่ในคอนโดหรูหราแห่งหนึ่งกลางกรุงลอนลอน ซึ่งเป็นที่พำนักของหญิงสาวร่างบางสมส่วน นัยย์ตาสีน้ำตาล ผมที่เคยฟูน้อย ๆ มาบัดนี้ได้รับการดูแลอย่างดีจนมันเข้าที่เข้าทาง ดูเก๋อย่างไม่น่าเชื่อ เธอคือ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ หญิงสาวที่มัลฟอยตามหามานานแสนนาน บัดนี้เธอกลับมาแล้ว แต่ยังไม่มีใครสักคนรู้ว่าเธอกลับมา หญิงสาวไม่อยากบอกใคร เพราะเธอรู้ว่าถ้าเธอบอกใครคนใดคนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นแฮรี่ รอน หรือใครสักคนในครอบครัววิสลี่ เรื่องของเธอจะต้องรู้ถึงหู เขา แน่นอน ถึงเธอจะทำใจได้แล้ว แต่เธอยังไม่พร้อมเผชิญหน้าเขาตรง ๆ เดรโก มัลฟอย ชายผู้ทำลายหัวใจรักของเธอยับเยิน และที่เธอกลับมาเพราะเธอได้รับมอบหมายให้มาทำงานให้กับกระทรวงเวทมนตร์

ห้าปีแล้วสินะ ที่ชั้นจากไป และก็เป็นห้าปีเหมือนกันที่ชั้นไม่เคยลืมนายได้เลย เดรโก

หญิงสาวยืนอยู่ข้างหน้าต่าง และเหม่อมองออกไปยังบรรยากาศภายนอกที่เงียบเหงา พอ ๆ กับจิตใจของเธอในยามนี้ พรางครุ่นคิดถึงชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นรักแรกและรักเดียวของเธอ ช่วงปีแรกที่เฮอร์ไมโอนี่จากไป หญิงสาวพยายามอย่างมากในการหักห้ามใจไม่ให้คิดถึงมัลฟอย แต่ยิ่งห้ามเท่าไหร่ หัวใจยิ่งร่ำร้องหา ยิ่งพยายามตัดใจ หัวใจก็ยิ่งเจ็บปวด ยิ่งคิดถึงมากขึ้น กว่าจะรู้สึกตัวเธอก็ปล่อยให้เวลาผ่านไปเป็นปี โดยสูญเปล่า เธอจึงเลือกที่จะเก็บแต่ช่วงเวลาดี ๆ ที่ได้อยู่กับเขาเอาไว้ เพื่อที่เธอจะสามารถก้าวเดินต่อไปได้ สี่ปีที่เหลือเฮอร์ไมโอนี่จึงสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้บ้างกับงานของเธอ หญิงสาวนึกมาตลอดว่าเธอไม่เป็นอะไรแล้ว จนกระทั่งเธอกลับมา และได้เผชิญหน้าเขาอีกครั้ง เธอจึงรู้ว่าเธอไม่สามารถลืมมันได้ และยังคงเจ็บปวด และที่ทำให้เธอเจ็บปวดมากขึ้นคือ เธอเริ่มจะอภัยให้เขาหลังจากได้เห็นแววตาอ่อนโยน สับสนของเขาตอนเจอกันครั้งล่าสุด

ชั้นจะโกรธนายได้อีกนานแค่ไหนกัน เดรโก หญิงสาวถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ จัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย วันนี้เธอต้องไปทำงานเป็นวันแรกหลังจากไปดูสถานที่และรับมอบงานมาแล้ว หญิงสาวเลือกแต่งตัวมิดชิด เพราะเธอไม่ค่อยไว้ใจนายจ้างของเธอซักเท่าไหร่ หญิงสาวสำรวจดูตัวเองในกระจกถึงความเรียบร้อยก่อนจะหยิบไม้กายสิทธิ์มาชี้ที่ใบหน้าก่อนร่ายคาถาออกมาเบา ๆ สักครู่ใบหน้างดงามนั้นก็เปลี่ยนเป็นใบหน้าของหญิงสาวอีกคน ผมบรอนซ์ นัยย์ตาสีฟ้าใส ไม่หลงเหลือเค้าโครงเดิมแม้แต่น้อย มันคือใบหน้าของ รินซี่ อาวน์วาซ!!!!

หลังจากสำรวจดูหน้าตาของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ว่าไม่มีส่วนไหนเหมือนหน้าตาเดิมของเธอ เฮอร์ไมโอนี่จึงคว้ากระเป๋าสะพายแล้วเดินออกจากห้องไปเพื่อทำงาน เธอเลือกที่จะเดินทางแบบมักเกิ้ล เพราะคงไม่ดีแน่ถ้าเธอจะไปโผล่ที่เตาผิงในขณะที่มีมักเกิ้ลเป็นร้อยทำงานอยู่ที่นั่น