2005/Jun/16

ตอนที่ 6 ความจริง(ต่อ)

.....เฮอร์ไมโอนี่เดินตามแพนซี่เข้ามาที่ห้องเรียนห้องหนึ่งด้วยความระแวง แต่ความอยากรู้มีมากกว่า ทันทีที่เข้ามาในห้อง เฮอร์ไมโอนี่ก็รีบถามขึ้นทันที

เธอมีอะไรจะให้ชั้นดู พาร์กินสัน

ใจเย็น ๆ สิ ขอเวลาหน่อยชั้นต้องเอามันออกมาก่อน พูดจบแพนซี่ก็หยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมา ทำเอาเฮอร์ไมโอนี่ตกใจ เพราะเธอคิดว่าแพนซี่จะใช้มันกับเธอ แต่ไม่ใช่ แพนซี่เดินไปหยิบอ่างหินสีขาวมาวางไว้บนโต๊ะ เสร็จแล้วจึงเอาไม้กายสิทธิ์จิ้มไปที่ขมับก่อนจะค่อย ๆ ถอนปลายไม้ออกมา ทำให้เกิดเส้นสายใยสีเงินหลุดติดออกมากับปลายไม้ด้วย ซึ่งมันก็คือ ความคิด ของแพนซี่นั่นเอง หลังจากดึงออกมาแล้ว แพนซี่จึงเอามันใส่ลงไปใน เพนซิป ซึ่งก็คืออ่างหินใบนั้นนั่นเอง แต่เฮอร์ไมโอนี่ก็ยังคงไม่เข้าใจ

เธอต้องการอะไร ชั้นไม่เข้าใจ หลังจากมองดูการกระทำของแพนซี่อยู่พักใหญ่ จึงถามขึ้นมา แต่แพนซี่กลับมองเธอ แล้วยิ้มเยาะ ก่อนจะพูดว่า

สิ่งที่เธอจะได้เห็นคือความคิดที่ชั้นเก็บเอาไว้ ชั้นเอามาให้เธอดู เพื่อที่เธอจะได้เข้าใจมันด้วยตัวเอง เพราะถ้าให้ชั้นเป็นคนพูดเธอคงไม่เชื่อชั้นแน่ แพนซี่กล่าวก่อนที่จะเอาไม้กายสิทธิ์จิ้มลงไปในเพนซิปอีกครั้ง ภาพความคิดจึงเริ่มปรากฏชัดเป็นเรื่องราว

.ภาพที่เฮอร์ไมโอนี่ได้เห็น คือภาพของชายหนุ่มผิวซีด นัยย์ตาสีอ่อน ซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ หรูหราภายในห้องโถงสลิธีรีน ขณะนั้นเป็นเวลาดึกสงัดแล้ว แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะง่วงนอนเลยสักนิด แต่กลับใช้ความคิดอย่างหนักกับอะไรสักอย่างหนึ่ง นาน ๆ ทีก็ทำหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ แต่แล้วก็ส่ายหัว กลับไปใช้ความคิดใหม่ เป็นแบบนี้อยู่หลายต่อหลายครั้ง จนไม่ทันสังเกตว่ามีใครคนหนึ่งกำลังเดินลงบันไดมา

ทำอะไรอยู่ เดรโก ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะ แพนซี่ พาร์กินสัน เพื่อนร่วมบ้านและเป็นแฟนสาวของเขาถาม พร้อมกับลงมานั่งข้าง ๆ ชายหนุ่ม ซึ่งสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกทัก

ก็กำลังคิดหาทางแกล้งไอ้พวกนั้นอยู่ไง แต่ไม่รู้จะใช้วิธีไหนดี ยังนึกไม่ออก

แล้วนายต้องการแบบไหนล่ะ เดี๋ยวชั้นช่วยคิด แพนซี่เสนอตัว เธออยากทำให้ชายหนุ่มพอใจ เพราะกว่าเขาจะยอมเป็นแฟนกับเธอได้ เธอต้องตื้อเขาสุดชีวิต ถึงแม้ว่าเขาจะยอมเป็นแฟนกับเธอ เพราะต้องการแก้เหงาเท่านั้น เธอก็ยอม ดังนั้น เธอยินดีจะทำทุกอย่างเพียงแค่เขาร้องขอเท่านั้น

ชั้นอยากให้พวกมันรู้สึกเจ็บปวดที่สุด ยิ่งเจ็บมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ชายหนุ่มทำหน้าหมายมาด ซึ่งแพนซี่รู้ดีว่าคงไม่มีใครขวางความตั้งใจของเขาได้อีกแล้ว เงียบกันไปทั้งคู่ เพราะต่างคนต่างก็ใช้ความคิด ในที่สุดแพนซี่ก็คิดออกแล้วว่าจะใช้วิธีไหนจัดการกับศัตรูของแฟนเธอดี

เอางี้มั้ย เดรโก หญิงสาวค่อย ๆ เรียบเรียงคำพูด ก่อนจะบอกแผนออกมา ตอนนี้เจ้าพอตเตอร์มันเป็นแฟนอยู่กับยายเกรนเจอร์ใช่มั้ย.... ดูเหมือนความสนิทสนมกันของเพื่อนรักทั้งสามจะทำให้หลาย ๆ คนเข้าใจผิด รวมทั้งคนสองคนนี้ด้วย ถ้าเผื่อเราให้ใครสักคนมาทำให้มันสองคนแตกกันล่ะ ว่าไง แพนซี่ลองถามเสียงสนับสนุนจากแฟนหนุ่ม แล้วอธิบายเพิ่มเติม เมื่อเห็นมัลฟอยยังทำหน้าไม่เข้าใจ

ไม่มีความเจ็บปวดใด ๆ จะเจ็บปวดได้เท่ากับการต้องสูญเสียคนที่เรารักได้หรอกนะ ถ้าเจ้าพอตเตอร์ต้องสูญเสียคนรักไปให้กับคนอื่น มันต้องช้ำใจตายแน่

มัลฟอยคิดตามที่แพนซี่พูด และค่อย ๆ เผยรอยยิ้มออกมาช้า ๆ เป็นอันว่าเขาเห็นด้วย แต่เขายังสงสัยอะไรบางอย่าง จึงหันไปถามแฟนสาว

แล้วใครจะมารับบทคนพรากคู่รักจากกันล่ะ แพนซี่

อืมมม.....แครบเป็นไง หรือกอยล์ดี แพนซี่คิดนิดนึงก่อนจะพูดออกมา

จะบ้าหรือไง เอาสมองส่วนไหนคิดเนี่ย ให้ไอ้สองคนนั่นทำ จะทำให้แผนแตกล่ะไม่ว่า ไม่ได้ คิดใหม่เดี๋ยวนี้ ชายหนุ่มออกคำสั่งทันที จนแพนซี่น้อยใจเลยโพล่งขึ้นมาทันที

งั้นนายก็รับบทนั้นไปซะเองเป็นไง หญิงสาวประชดแฟนหนุ่มอย่างโมโห

ว่าไงนะ มัลฟอยตะโกนก้องห้องโถง ทำเอาแพนซี่ตกใจหลับตาปี๋ เตรียมรอรับการลงโทษจากเขา เพราะคิดว่าทำให้เขาโกรธเข้าแล้ว แต่มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดกลัว มัลฟอยเงียบไปอย่างคนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก แพนซี่ได้แต่มองอย่างสงสัย แต่ไม่กล้าถามออกมา จึงได้แต่รอให้เขาพูดขึ้นมาเอง

ก็ดีเหมือนกันนะ ในที่สุด เขาก็พูดขึ้นมา เล่นเอาแพนซี่งง

อะไรดีหรอเดรโก

ก็คนที่จะมารับหน้าที่ในการพรากคู่รักออกจากกันไง ชั้นหาได้แล้ว มัลฟอยมีท่าทางตื่นเต้นในความคิดของตนเอง

ใคร แพนซี่เองก็พลอยตื่นเต้นไปกับชายหนุ่มด้วย ผสมกับความอยากรู้

ก็........ชั้นเอง ทันทีที่เขาพูดจบ เสียงตะโกนก็ดังออกมาจากปากหญิงสาว

อะไรนะ....ไม่นะ เดรโก ชั้นไม่ยอมให้เธอลงไปเกลือกกลั้วกับพวกเลือดสีโคลนหรอกนะ ใช้คนอื่นก็ได้นี่ แพนซี่อ้อนวอนแฟนหนุ่ม เพราะเอสังหรณ์อะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่รู้ว่าคืออะไร

ไม่ได้ต้องชั้นเท่านั้น มัลฟอยถอนหายใจแรง ๆ ทีหนึ่งเมื่อเห็นว่าแพนซี่ยังไม่ยอมเข้าใจสกเท่าไหร่ เธอลองคิดดูนะ แพนซี่ มันจะสะใจแค่ไหน ถ้าเจ้าพอตเตอร์ต้องสูญเสียคนที่มันรักให้กับศัตรูคู่อาฆาตอันดับหนึ่งอย่างชั้นน่ะ ฮื้อ คิดดู แต่แพนซี่ก็ยังทำใจไม่ได้ที่จะต้องทนเห็นแฟนตัวเองไปไล่ตามจีบผู้หญิงคนอื่น โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้น คือ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์!!!

แต่..........

ไม่มีแต่ แพนซี่ ชั้นตัดสินใจแล้ว ใครก็ขวางชั้นไม่ได้ ถ้าเธอไม่อยากเจ็บตัวล่ะก็ อยู่เฉย ๆ ชั้นจัดการเอง มัลฟอยขู่แฟนสาวของเขา ชั้นง่วงแล้วไปนอนก่อนละ 

ชายหนุ่มลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกไป แต่ทำท่าเหมือนนึกขึ้นได้ หันกลับมาแล้วก้มลงจูบแก้มแพนซี่เบา ๆ อย่างรวดเร็ว อย่ากังวลไปเลยน่า ชั้นไม่ไปหลงยายนั่นแน่นอน แล้วเขาก็เดินขึ้นหอนอนไป ปล่อยให้หญิงสาวนั่งจมกับความคิดตัวเองต่อไป

ภาพจบลงที่ตรงนี้ แต่ทว่าในจิตใจของเฮอร์ไมโอนี่แล้ว เหมือนมันจะไม่มีวันสิ้นสุด มันกลับฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันเป็นแค่แผนการเท่านั้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเป็นแค่แผนการเท่านั้นจริง ๆ หรือ หัวใจหญิงสาวราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เธอไม่อยากจะเชื่อ แต่มันคือความจริง ความจริงที่เธอได้เห็นด้วยตาของเธอเอง

เขาแสดงเก่งมั้ยล่ะ เชื่อสนิทใจเลยใช่มั้ย เจ็บมั้ยล่ะ ปวดมั้ยล่ะ อย่านึกว่าเค้าจะรักเธอจริง ๆ นะ มันก็แค่ส่วนหนึ่งของแผนการเท่านั้น เหมือนคนโง่เลยใช่มั้ย แพนซี่หัวเราะเยาะ

เธอมาบอกชั้นทำไม ทำไมไม่ปล่อยให้ชั้นถลำตัวไปให้มากกว่านี้ล่ะ มันคงจะทำให้แผนการของเธอสมบูรณ์มากขึ้นกว่านี้แน่ ๆ เฮอร์ไมโอนี่พยายามกลั้นก้อนสะอื้นที่มันแล่นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอไว้ แล้วถามเสียงสั่นเครือ

ก็เพราะชั้นไม่อยากให้เดรโกของชั้น ต้องแปดเปื้อนไปมากกว่านี้น่ะสิ แค่นี้เค้าก็ขยะแขยงเธอเต็มทนแล้ว รู้ไว้ด้วย แพนซี